مشاهده در قالب PDF چاپ فرستادن به ایمیل

 

توریسم درمانی

تعریف: مدیریت ارایه مطلوب خدمات درمانی و بهداشتی به گردشگران خارجی از منظر بهروره ی اقتصادی که به منظور درمان و دیدار از جاذبه های دیدنی به کشوردیگری وارد می شوند .

گردشگری تندرستی (Wellness Tourism)

یکی از همین واژه هاست که به مسافرت توریست به دهکده های سلامت و مناطق دارای چشمه های آب معدنی و آب گرم (اسپاها) اشاره می کند. در این نوع سفر توریست برای رهایی از تنش های زندگی روزمره و تجدید قوا بدون مداخله و نظارت پزشکی راهی سفر می شود. معمولا این توریست ها بیماری جسمی مشخصی ندارند و بیشتر در پی بهره مندی از طبیعت شفابخش مناطق دیگر هستند.

گردشگری درمانی (Curative Tourism)

هم به معنای مسافرت توریست به منظور استفاده از منابع درمانی طبیعی(آبهای معدنی، نمک، لجن و غیره) است که معمولا برای درمان برخی بیماری ها یا گذران دوران نقاهت تحت نظارت و مداخله پزشکی صورت می گیرد. این نوع از گردشگری هم این روزها مورد توجه مسئولان گردشگری کشور قرار گرفته است. به خصوص لجن درمانی که طبیعت ایران را در میان کشورهای همسایه به شدت محبوب کرده است.

گردشگری پزشکی (Medical Tourism)

هم نوع دیگری از گردشگری سلامت است که در آن مسافرت به منظور درمان بیماری های جسمی یا انجام نوعی از عمل های جراحی تحت نظارت پزشکان در بیمارستان ها و مراکز درمانی را گردشگری پزشکی گویند. در این نوع از گردشگری سلامت، بیمار ممکن است پس از درمان و معالجه نیازمند استفاده از فضاها و خدمات گردشگری درمانی(مانند آبگرم ها) باشد که در این صورت ممکن است گردشگری او با سفر به نقاطی که این امکانات را دارند تکمیل شود.


علل ضرورت نیاز به توریسم درمانی :

امروزه با صنعتی شدن کشورها وبروز دردهای مختلف در روح وبدن انسان ها و روی آوردن به عمل های جراحی زیبایی به صورت چشم گیر،بحث توریسم درمانی یکی از بخش های روبه رشد صنعت گردشگری در جهان و ایران به شمار می اید با این وجود در کشورمان این دغدغه وجود دارد که آیا این بخش از توریست به شکوفایی می رسد یا علی رغم تشکیلاتی که برای آن در نظر گرفته شده است فراموش می شود؟

در زمینه توریست درمانی و جذب گردشگران سلامت همواره باید به چهار آیتم اساسی دراین زمینه توجه داشت. توانمندی های شاغلان حرفه پزشکی،تکنولوژی های روز و استانداردهای جهانی، اقتصاد درمان و هزینه های درمانی ،و مقررات داخلی کشور ها از عوامل مهم گردشگر سلامت هستند.

ایران در هر چهار مورد ذکر شده نسبت به کشورهای همسایه وخاور میانه از توانمندی های بهتری برخوردار است.که باید نهایت استفاده از پتانسیل موجود کرد.اما متاسفانه تبلیغات مناسبی برای شناسایی توانمندی های پزشکی و گردشگری ایران در خارج صورت نگرفته است و رسانه های دولتی و سفارت خانه ها در این زمینه نقش موثری دارند.

امروزه صنعت توریسم درمانی در جهان بالاتر از صنایع نفت وطلا قرار دارد .کم هزینه و پر درامد است.در بخش توریسم درمانی فقط به جذب گردشگر توجه نمی شود بلکه فراتر ازآن می تواند موقعیت و جایگاه ایران را از نظر علمی ،سیاسی ،اجتماعی و منطقه ای تقویت کند.

در حالیکه توریسم درمانی دربسیاری از کشورها نقش مهمی در ارز آوری دارد و هر ساله 40تا50 میلیارد دلار درآمد ارزی از طریق توریسم درمانی عاید کشورهای اروپایی و آمریکا می شود اما در ایران این صنعت جایگاه خود را باز نیافته و گامهای نخستین را طی می کند در حقیقت در سال 82 برای اولین بار توریسم درمانی در گردشگری ایران  از سوی وزارت بهداشت مورد توجه قرار گرفت؛ دولت ایران بر اساس برنامه ریزی های خود باید تا پایان برنامه چهارم توسعه 30درصد از نیازهای درمانی و بهداشتی کشور را از طریق صدور کالا، خدمات پزشکی و توریسم درمانی فراهم کند.

وضعیت فعلی توریسم درمانی در ایران

به دلیل نبود نظام جامع و هماهنگ توریسم درمانی کشور، و باتوجه به اینکه این بیمارستان‌ها درحال‌حاضر موظف نیستند تعداد بیماران خود را به وزارت بهداشت گزارش کنند، آمار دقیقی از بیماران خارجی که در ایران درمان می شوند در دست نیست. واز طرفی وجود دلالان درمانی مستقر در مرزها و آنسوی کشور که هدایت کننده انتفاعی و کور بیماران خارجی به داخل کشور است باعث سردرگمی آماری مسئولین شده است. با این حال ارزانی و کیفیت بالای خدمات پزشکی از جاذبه‌های درمانی ایران برای خارجی‌ها و به ویژه از کشورهای منطقه است.

 

 

کاتالوگ 1

کاتالوگ 2